Mowgli heeft twee keer een nestje gehad. Het eerste nestje was een prachtig vijftal, bestaande uit vier reutjes en één teefje. Alle vijf zijn het grote en mooie grijze kanjers geworden. Het teefje heb ik gehouden en dat is Daantje. Het tweede nestje bestond uit zes pups. Weer vier reutjes en dit keer twee teefjes. Helaas zijn alle pups uit het tweede nestje voordat ze drie weken oud waren overleden door een nog onbekende oorzaak. We hopen er ooit achter te komen waarom ze het niet hebben gered. Maar praktisch alle knappe koppen in veterinair Nederland en daar buiten hebben zich over de uitslagen van het bloedonderzoek en de sectie gebogen en nog niemand heeft het verlossende antwoord kunnen geven. Dit drama dat dus drie weken duurde wilde ik niet nog een keer meemaken. Elke keer een pup dood zien gaan, is zo ontzettend rot. Daarnaast waren de dekkingen met Mowgli ook een behoorlijk 'gedoe'. Daarom heb ik besloten dat dit Mowgli haar laatste nest was en is ze in 2005 gecastreerd.

Pups van Mowgli 2003

In 2002 heb ik Mowgli laten dekken door Amor. Zijn officiële naam is Aipi du Sous-bois Argenté. Op de clubmatch in mei 2002 was mijn oog al op deze erg jonge reu gevallen. Toen we hem daarna op de Wereldwinner zagen wisten we het. Dat moest het worden. Na contact opgenomen te hebben met Leo en Ineke, en daar een gezellig avondje gezeten te hebben, hebben we definitieve afspraken gemaakt. We hadden toen eigenlijk nog helemaal geen verstand van zaken en vonden Amor gewoon mooi en lief. 

Het heeft gelukkig goed uitgepakt. Alle pups hebben een topkarakter, meer dan voldoende jachtverstand en zijn ook nog eens de mooiste langhaartjes die je je maar voor kunt stellen, :). Daarnaast hebben ze allemaal HD-A. Het is dus een goede combinatie geweest!!!

Pups van Mowgli 2005

Het zat al een tijdje in de planning om Mowgli nog een keer te laten dekken. Maar een goede reu vinden is helemaal niet zo makkelijk. Na een lange speurtocht had ik eindelijk een geschikte partner voor Mowgli gevonden. Dit keer helemaal in Engeland! Erg vervelend om een vakantie te moeten boeken in het Lake District voor een dekking. Maar Mowgli had het er graag voor over, nadat ze de foto's van Otto had gezien. Dus eind januari 2005 ben ik samen met Meike, Mowgli en Daan afgereisd naar het Britse eiland. Ook deze dekking ging niet helemaal soepel, maar uiteindelijk is het met enige hulp toch gelukt. En misschien hadden ze die hulp niet moeten krijgen, omdat alle pups gedurende hun eerste drie weken achter elkaar overleden. Deze drie weken leken eindeloos te duren. Van grote vreugde omdat het weer goed leek te gaan, tot groot verdriet als het tegendeel bleek. 

Otto was een reu van het type wat we hier ook kennen. Wat korter en vierkanter dan de meeste Engelse langharen. Dat was dan ook de reden dat ik hem uitgezocht heb. 

Hij doet het heel goed op shows en heeft prima heupen. Daarnaast is het een enorme goedzak. Het leek zo mooi allemaal.

Je gaat er altijd maar van uit dat het allemaal wel goed gaat, maar zo zie je maar weer, voor je het weet gaat het mis.