Ik ben niet zo fanatiek met Billy. In het veldwerk is hij niet zo goed en daarnaast mist hij een tand en is dus uitgesloten van de fokkerij. De doelstelling van veldwedstrijden wordt in het AVR omschreven:
Artikel II.3
Het uiteindelijke doel van de veldwedstrijden is de selectie van zo geschikt mogelijk fokmateriaal teneinde aldus een bijdrage te leveren aan het verantwoord fokken van voor het werk geschikte jachthonden waardoor het gebruik van goede honden en daarmee de weidelijkheid ter jacht worden bevorderd en waardoor het raseigen karakter van de verschillende jachthondenrassen in stand wordt gehouden.
Gelukkig is gebleken dat hij andere kwaliteiten bezit. Het is een erg goede gebruikshond en een kei in het zweetwerk. Hieronder uitslagen en verslagen van verschillende proeven die we gelopen hebben.

VJP, 27 maart 2007 te Schwerinsdorf
Allereerst zijn we in het voorjaar met hem naar Duitsland geweest voor een VJP. Hij heeft daar super werk laten zien. Hij heeft de proef weten te halen met wel 73 punten. Wat het mooiste was is dat de keurmeesters hem in eerste instantie een 12 (!!!) gegeven hebben voor zijn neusgebruik. En dat is toch wel vrij uniek. Helaas bleek later dat een 12 alleen gegeven mag worden in de aanlegvakken en dus niet voor het neusgebruik. Ach, met een 11 zijn we ook uitermate tevreden!!! 

Aanlegproef Veldwerk, 11 augustus 2007 te Ouddorp
Later in het jaar hebben we Billy mee laten doen aan de aanlegproef veldwerk. Hij heeft daar op de zoekwijze na (hij had hier een 3 voor), op de andere vakken volle bak behaald (dus allemaal 4-en).

Najaarsveldwedstrijd jeugd, 28 september 2007 te Gieten
Daarnaast heeft Billy 2 keer meegedaan aan een veldwedstrijd jeugd. Beide wedstrijden werden georganiseerd door de Drent. De eerste dag in Gieten wist Billy als enige een kwalificatie te lopen. Zowel in de jeugd als in de open klasse had Billy het enige punt weten te scoren. Dit werd beoordeeld met een goed en een eerste plaats.

Najaarsveldwedstrijd jeugd, 29 september 2007 te Westernieland
Een dag later werd Billy voorgejaagt door Marjolein Spijker. Ze heeft een volle zus van Billy en een volle broer van Daan. Hoewel Marjolein nieuw is in het veldwerkwereldje, deed ze me gewoon even na en opnieuw was Billy de enige met een kwalificatie. Weer een goed met een eerste plaats!!!

Zweetspoorproef F en schottest, 27 september 2008 te Schipborg

Op 27 september was het dan zover, we hadden Billy ingeschreven voor z'n eerste zweetspoorproef F. De proef werd georganiseerd door de Vizslavereniging en gehouden te Schipborg. Omdat het bijna drie uur rijden is, en we tussen 8 en half negen werden verwacht, was het dus vroeg uit de veren.
Om 5 uur ging de wekker waarna we de hele handel in de auto hebben geladen en richting noord-Drenthe zijn afgereisd. Ondanks wat mist onderweg arriveerden we lekker op tijd op het landgoed "De Schipborg", een oude ontginningsboerderij in bezit bij de familie Goosen. Werkelijk een idyllische omgeving voor een dergelijke proef, wat een fantastische mogelijkheid voor de Vizslavereniging.
Nadat eerst door een viertal honden de schottest met goed gevolg werd afgelegd, was het de beurt aan de eerste twee honden om hun kunnen te tonen op de C- zweetsporen (40 uur). Helaas wist hier slechts één hond zich te kwalificeren.Nadat deze sporen waren gelopen, vertrokken we naar een iets verderop gelegen terrein voor de F- sporen. De loting had bepaald dat Billy en ik als laatste moesten aantreden, dat zou in ieder geval dus na de middag worden. Gezien de omgeving en het weer geen straf, en voor de hond een lekkere tijd om volledig tot rust te komen. En vanwege z'n karakter zeker geen verkeerde loting.
Na tussen de middag de lunch met heerlijke erwtensoep genoten te hebben op "De Schipborg", vertrokken we weer naar het bos. De combinatie voor ons wist helaas vanwege zenuwen van de voorjager het stuk niet te bereiken, dus wij mochten als laatste aantreden voor onze proef.
Na enige uitleg te hebben ontvangen, vertrokken we vanaf de aanschotplaats het bos in. Billy bleek erg zeker op het spoor wat mij de kans gaf volledig op hem te vertrouwen en niet te gauw in te grijpen. Onder andere bij het kruisen van een paadje liet hij erg mooi werk zien en toonde zonder veel omhaal erg resultaatgericht aan het werk te zijn. Een stuk verder op de heide was het even lastig en heb ik Billy even terug laten grijpen op het spoor. Direct ging hij de goede richting op en verlieten we de heide weer het bos in. Niet ver van het stuk ging de neus de lucht in bij het oppakken van de directe verwaaing en was de kwalificatie een feit!
Marjolein, die was meegelopen achter de keurmeesters, glunderde van oor tot oor, en bekende me waanzinnig zenuwachtig geweest te zijn tijdens de loop!
Gelukkig had ik daar zelf helemaal geen last van gehad, misschien doordat ik al wat wedstrijdervaring heb en weet dat alleen een rustige voorjager de hond goed kan steunen.
Na het ontvangen van de breuk en de nodige felicitaties keerden we allen terug naar het landgoed voor de prijsuitreiking. Daar werd voor de C proef een kwalificatie ZG met 82 punten uitgereikt aan Jobb, Voorgejaagd door Ingrid de Jong. Vervolgens werd het voor ons natuurlijk spannend waar we zouden eindigen. De volgende kwalificatie en meteen de eerste van de F- sporen was een G met 67 punten voor mevr. Arends met Panna. Toen bleven er nog twee over...
Járat was de volgende hond die een kwalificatie in ontvangst mocht nemen. Hij werd beloond met de fantastische score van 100 punten en dus een Uitmuntend! Maar hoe zat dat dan met ons? Als laatste hond werd Billy besproken, hij werd tot dagwinnaar uitgeroepen, eveneens met 100 punten en een Uitmuntend! Zowel Billy als ik hadden volgens de keurmeesters geen enkele fout gemaakt, en daar was ik als "Erstlingsführer" met een hond die nog maar een paar maanden in training is verschrikkelijk blij mee. Het was wel een beetje jammer dat er geen CACT aangevraagd was, anders had hij deze ook nog op zijn naam kunnen schrijven.

Ondanks dat het nog weer een hele rit was naar huis, maakte deze waanzinnige eerste ervaring met het lopen van een zweetspoorproef het de moeite meer dan waard.
De hele dag was er één voor de Vizslavereniging om trots op te zijn, onze complimenten voor de sfeer, de omgeving en de organisatie!

Billy "LN" 29 november 2008
Billy heeft het hem geflikt, hij heeft nu ook de officiële aantekening Lautj.- Nachweis "LN" voor zijn naam staan.
Een paar weken geleden had ik een bestuurslid van de Duitse vereniging aan de telefoon. Hij was op zoek naar een goede zweethond voor een kennis van hem en vroeg zich af of Billy eventueel wilde verhuizen. En dat wil Billy natuurlijk helemaal niet. Zeker niet nadat hij hier zulke goede zweetsporen kan lopen met ons.
Maar goed, ik vertelde dus dat Billy het hier zo super doet op het zweetwerk en toen werd me natuurlijk direct gevraagd wanneer we dan naar Duitsland kwamen om de proeven te lopen. Tja, dat was nog lastig. Je moet namelijk aan bepaalde voorwaarden voldoen om daar überhaupt in te kunnen schrijven. Een van de laatste dingen waar we nog aan moesten voldoen is de SIL-aantekening. De Duitsers willen graag dat een hond blaft als hij achter een haas aan gaat, zodat de jagers weten waar ze het haas kunnen verwachten. Dit wordt dan ook getest tijdens de aanlegproeven, maar helaas was Billy tijdens die aanlegproef niet van plan zijn bek open te trekken. Ik heb geen HZP met hem gelopen en de VGP staat pas volgend jaar op de agenda, dus we moesten een andere oplossing zien te vinden. 
En die was heel snel gevonden. Er stond nog een jachtdag in Duitsland op de agenda waar een aantal keurmeesters aanwezig zouden zijn. En we konden wel meelopen..... SUPER!!!!
Wij dus gisteren voor dag en dauw in de auto op weg naar Duitsland. Na een bak koffie bij een van de jachthouders zijn we op weg gegaan naar de plaats van samenkomst. De ene na de ander auto arriveerde daar. Er liepen uiteindelijk 15 jagers en een stuk of 5 drijvers mee. Een groot gezelschap dus. Verder liepen er nog wat hondjes mee. Een Draadje, een labrador, een Spinone, een korthaar Weimaraner en 5 langhaartjes. Er waren jachthoornblazers en toen er geblazen was, gingen we op pad. We werden keurig per tractor en wagen van de ene naar de andere drift gebracht, het was dus echt luxe voor ons. De eerste drift was het direct goed raak. De honden gingen een ruig stuk in en de ene na de andere fazant ging op. Billy kwam dus direct lekker op dreef. Geen haas helaas, waar we hem op konden zetten. 
Ook de volgende drift hadden we geen succes en ik begon me natuurlijk alweer af te vragen hoe het moest. Was natuurlijk nergens voor nodig, want de volgende drift was het raak. De geweren hadden de opdracht gekregen om niet te schieten en de honden moesten aan de lijn, op Billy na. Niet lang nadat we begonnen waren ging er een haas op. Billy was met heel andere dingen bezig, maar toen ik "partout" riep, keek hij direct op en zag het haas weggaan. En weg was ie, keurig achter het haas aan. Alleen.... waar bleef die blaf nu????? Het duurde een paar hele lange seconden voor die sukkel eindelijk begon te blaffen, maar toen stopte hij niet meer. Man, wat was ik blij. Helaas is hij nogal volhardend en bleef dus achter dat haas aangaan. Dus ook dat spoor stopte hem niet. Nu was er net een trein geweest, maar je weet maar nooit wanneer de volgende komt natuurlijk. Gelukkig ging het allemaal goed en Billy had zijn sichtlaut aantekening binnen. 
Verder heeft hij echt de show gestolen. Alles wat wij niet willen zien van een staande hond, willen de Duitsers wel zien. En tja, dat past prima in Billy zijn straatje. Billy vind het super om met zijn kop aan de grond te lopen en om spoortjes uit te werken. Dat deed ie dan ook prima. Verder heeft hij ook echt mooie dingen laten zien. Hij heeft verschillende keren heel erg mooi voorgestaan, retestrak, zoals alleen hij dat kan. Verder heeft hij ook keurige apporten laten zien. Wat echt heel mooi was, was het markeerapport wat hij liet zien. Er werd een kraai geschoten op zo'n 200 mtr bij Billy vandaan. De labrador werd ingezet maar die bakte er helemaal niets van, dus Billy werd geslipt. Hij ging in 1 rechte lijn naar de plaats waar de kraai gevallen was, pakte hem op en kwam hem modelapport binnen brengen. Echt helemaal super. De heren jagers waren dan ook heel erg te spreken over Billy. Er lag uiteindelijk een erg mooi en gevarieerd tableau wat keurig "doodgeblazen" werd.
Aan het einde van de dag werd het helemaal feest. Er was een verloting geweest voordat de jacht begon. We moesten allemaal raden hoeveel patronen er verschoten zouden zijn. De prijs was de beste haas die die dag geschoten was. Nadat we allemaal heerlijk gegeten hadden bij één van de jagers besloten wij om maar eens naar huis te gaan. Maar dat mocht dus niet, het officiële gedeelte kwam nog en daar moesten we bij zijn. Het had iets met de loting maken. Ik voelde natuurlijk al nattigheid en wilde het liefst zo snel mogelijk weg, lol!! 
Maar goed, het officiële gedeelte begon en de dag werd besproken. En al snel kwamen ze op de loting. Een heel verhaal werd afgestoken maar het kwam erop neer dat ik het juist aantal patronen geraden had. De lichten werden uitgedaan zodat er alleen nog kaarslicht was en ja hoor, ik moest naar voren komen. Er werd een heel verhaal afgestoken o.a. over Nederlanders die met de caravan op vakantie gaan naar het Sauerland (duhhuh), maar uiteindelijk mocht ik het haas in ontvangst nemen. Dat lag overigens keurig op een dienblad, de patronen erom heen en een glas erbij waar sterretjes instonden. Prachtig gezicht. Maar het vehaal was nog niet afgelopen (helaas.... hahaha). Er werd namelijk nog ruimte gegeven om de uitslag in twijfel te trekken en ja hoor, dat gebeurde. Er werd nog ergens een hand patronen vandaan gehaald en de organisatie werd corrupt handelen ten laste gelegd. Dit uiteraard onder luid gelach van alle aanwezigen. Maar goed, de organisatie had dit stiekem al voorzien natuurlijk en de echte winnaar werd naar voren geroepen. De beste man was zo galant om mij het haas te gunnen (hoewel ook dit met een flinke Duitse omarming gepaard ging, hahaha). En toen was het wel genoeg, met haas en al zijn we moe maar voldaan weer naar huis gegaan, met de uitnodiging voor volgend jaar alweer op zak. Het was in alle opzichten een zeer geslaagde dag!!!

Verbandsschweißprüfung Reepsholt 8 november 2009
Billy heeft zijn "LN" niet voor niets gehaald natuurlijk. Het doel was o.a. om deel te kunnen nemen aan de Duitse zweetspoorproeven. En afgelopen zondag was het dan zover, onze allereerste Duitse zweetspoorproef. De dag ervoor zijn we al richting Duitsland vertrokken, het was tenslotte toch ruim 3.5 uur rijden. De volgende ochtend kwamen we samen in het hotel waar wij overnacht hadden. Net als in Nederland waren er 3 keurmeesters en iemand die de sporen legt. Naast Billy waren er nog 2 deelnemers namelijk een Weimaraner korthaar en een Duitse Staande Langhaar. Na alle formaliteiten hebben we geloot (het eerste spoor was voor ons) en vertrokken we naar het bos. De honden worden altijd een beetje zenuwachtig als ze het bos inrijden maar dat was nu nog een tikkie erger. Ze hadden door onze zenuwen heel goed in de gaten dat er wat te gebeuren stond.
Toen Roel en Billy begonnen verliep de eerste 80 mtr dan ook wat stroef. Hij had echt geen rust in zijn kop en zwalkte als een echte staande hond over het spoor. Gelukkig was dit dus vrij snel over en kon hij zich goed op zijn spoor concentreren. Hij is een paar keer van zijn spoor afgeweest, maar Roel had dit elke keer erg snel in de gaten.
Omdat het spoor in een gebied lag waar erg veel wild leeft, was het op sommige plekken vreselijk moeilijk voor hem. Er waren grote omgewoelde plekken van varkens midden op zijn spoor en ook volop ligplekken van reeën. Daarnaast wisten we van tevoren niet dat dit spoor 1000 mtr lang zou zijn. In Nederland zijn we nog niet verder gekomen dan 500 mtr en Billy had dan ook nog nooit een spoor langer dan 500 mtr gelopen. Ondanks alles zijn ze toch aan het einde van het spoor gekomen, en hoe..... Ze waren allebei helemaal kapot.

Verder hebben ze geen enkele afroep gehad en hebben erg netjes gewerkt.
Aan de hand van je punten wordt je ingedeeld in een SW1 (minimaal 85 punten), SW2 (minimaal 68 punten) of SW3 (minimaal 50 punten). Die punten krijg je door beoordeling van onderdelen als spoorwil en spoorvastheid. Ook de samenwerking met de voorjager en de omgang met het stuk wild aan het eind wordt beoordeeld.
Door de manier van werken van Roel en Billy had ik toch wel goede hoop dat ze een SW1 zouden kunnen halen.

En niets bleek minder waar. We hebben een SW1 binnen en daarnaast zijn ze ook nog eens dagkampioen geworden. De andere Weimaraner had ook een SW1 maar met een 2e plaats en de DSL werd 3e met een SW3.
Moe maar zeer voldaan en apetrots op ons hondje zijn we weer huiswaarts gereden.

VGP Schwerinsdorf 8 en 9 oktober 2010
We hebben knjv proeven gelopen, meegedaan aan apporteerwedstrijden, zweetspoorproeven en veldwedstrijden gelopen. Daarnaast hebben we ook aan de Duitse aanlegproeven en een zweetspoorproef in Duitsland meegedaan. Er ontbrak nog een ding, de proef aller proeven, de VGP.

De VGP is de Verbandsgebrauchsprüfung en wordt ook wel de meisterprüfung genoemd. Dit omdat het een hele zware proef is, die uit 36 verschillende onderdelen bestaat en 2 dagen in beslag neemt. De 4 hoofdvakken zijn het boswerk, het veldwerk, het waterwerk en de gehoorzaamheid. Over deze 4 vakken verdeeld wordt er op 27 punten een beoordeling met een cijfer gegeven. De punten die gegeven worden zijn 1 t/m 4 (onvoldoende, matig, goed en zeer goed) en bij uitzonderlijk goed werk, kan bij bepaalde vakken zelfs een 4h (wat voor hervorragend oftewel uitmuntend staat) gegeven worden.

We hebben vreselijk hard moeten trainen op een paar onderdelen, maar uiteindelijk zijn we toch met een redelijk goed gevoel naar Schwerinsdorf gereden. Ondanks alle ervaring die we hebben op proeven en wedstrijden, hadden we beide toch wat last van redelijk wat wedstrijdspanning. Net als de 6 andere voorjagers overigens. Gelukkig duurde het niet lang en het begon allemaal. We werden verdeeld in groepen en wij gingen met 2 kortharen beginnen in het bos. Gelukkig, want dit was het onderdeel waar we niet van wisten hoe het zou gaan lopen.
We begonnen met het zweetwerk (een overnachtspoor), wat voor Billy absoluut geen enkel probleem is. Hij liep zijn spoor dan ook van druppel naar druppel, zoals alleen hij dat kan. Hij deed dit zo vreselijk goed, dat de keurmeesters hem graag een 4h gegeven hadden. Helaas was zijn spoor niet zwaar genoeg om 4h te kunnen vergeven.

Vervolgens gingen we door naar het vak waarvan Roel zeker wist dat het ging lukken en ik ernstige twijfels had. Het apport van de vos over een hindernis. We hebben echt keihard moeten werken om hem die vos te laten apporteren, hij had er echt een gruwelijke hekel aan. Na bloed, zweet en tranen is het op het allerlaatste moment toch gelukt. Een week voor de proef ging het eindelijk zoals we dat wilden.
Omdat we zelf geen vos hadden, moesten we er een lenen van een andere deelnemer. En dit was nogal een grote stinkvos. Daarnaast kwam hij ook nog eens op zijn rug terecht bij wegleggen van het apport. De omstandigheden waren dus niet ideaal. Roel stuurde Billy weg en tot onze verbazing pakte hij zonder aarzelen de vos op, maar niet voor lang. Na een stap gezet te hebben realiseerde hij zich dat de vos toch wel erg smerig was en legde hem weer neer. Helaas had hij hier dus nog een commando nodig en dat resulteerde uiteindelijk in een 2. De sleep en het apport van de vos wat het volgende onderdeel was, deed hij uitstekend en hiervoor kreeg hij een 4. Ook het buschieren, het stöbern en de haarwildsleep verliepen vlekkeloos en werden beoordeeld met een 4. Op het apport van de vos na dus volle bak.

Het tweede vak wat we vandaag zouden gaan doen was de gehoorzaamheid. Helaas liet hij zich hier niet van zijn beste kant zien (wat dus ook al te zien was bij het apport van die vos). Voor 4 van de 8 onderdelen kreeg hij dan ook puntenaftrek. Bij het zitten op post heeft Roel hem maar aangelijnd voorgejaagd, omdat hij niet zeker wist of dit wel goed zou gaan. Hier kreeg hij dan ook een punt aftrek voor. Vervolgens was hij bij het schot na het opgaan van een fazant niet helemaal steady, wat een punt aftrek gaf. Wat werkelijk alles sloeg was het houden van de aangewezen plaats. Roel had net voor de eerste keer geschoten, toen Billy besloot niet op zijn plek te blijven. Dit resulteerde in een 0. Op zich niet zo heel erg, ware het niet dat hij hierdoor direct naar een VGP II zakte. En dit was natuurlijk best een flinke teleurstelling.

Door al deze missers, kreeg hij voor de algemene gehoorzaamheid maar een 2. Terecht overigens, hij liet zich echt niet van zijn beste kant zien hier.

Omdat het allemaal zo voorspoedig verliep, zijn we vervolgens met het 3e vak, het veldwerk, begonnen. Hier moest hij zijn zoekwijze laten zien, steadyness bij het opgaan van haarwild en veerwild en een sleep van veerwild lopen. We zijn tot het donker doorgegaan maar kregen het niet helemaal klaar.
Na een lange eerste dag, zijn we na een flinke maaltijd en een wijntje ingestort, net als de hond.

De volgende dag weer in alle vroegte naar de plek van samenkomst gegaan vanwaar we weer naar het veld gingen waar we de dag ervoor gestopt waren. Al vrij snel kwam Billy een ree tegen, waarop hij volledig gehoorzaam was. Weer een onderdeeltje binnen met volle bak. Alleen wilde die sukkel niet lopen. De grond was nogal vochtig waardoor erg heel erg veel geursporen lagen. En dat is helemaal Billy zijn ding. Hij wilde dus niet lopen en dit resulteerde in een 2 voor zoekwijze. Op alle andere onderdelen van het veldwerk had hij volle bak.

En last but not least, het waterwerk. Samen met het zweetwerk zijn favoriete spelletje. Hij deed alle vakken dan ook zo goed, dat hij voor alles een 4 heeft gekregen. Het begon met het stöbern zonder eend. De hond moet dan 10 minuten lang systematisch een meertje afzoeken naar eenden. Het water waar deze proef gelopen moet worden is redelijk groot en dus is het echt heel hard werken voor de hond. Maar Billy deed het super.

Ook het apport met schot en het verloren apport verliepen probleemloos.

Het laatste onderdeel was het stöbern met levende eend, de proef die hij nog niet eerder gedaan had. Helaas heeft Billy de eend niet kunnen vinden, maar hij heeft echt het hele meer afgezocht. Hij heeft prachtig werk laten zien.

Super, de druk was van de ketel. Einde proef.

En hij heeft het gehaald.Billy en Roel hebben de VGP behaald met 304/II ÜF!!!! Ik ben echt super trots op ze!!! Door het behalen van de VGP is Billy opgenomen in het Duitse gebruikshondenregister DGStB.

Zweetspoorproef F, 15 april 2011 te De Lutte
Een beetje op het allerlaatste moment hebben we besloten om Billy in te schrijven voor de zweetspoorproef van de Cesky Fousek vereniging. We zijn behoorlijk druk geweest met vakanties, de VGP, wat veldwedstrijden met Dirk, dus het zweetwerk was even naar de achtergrond geschoven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en daarnaast zaten we alweer 2 weken stil ;-).......
We zijn dus op 15 april in alle vroegte richting De Lutte gereden, een klein plaatsje in de buurt van Oldenzaal. Bijkomend voordeel was dat De Lutte slechts 3 kwartier rijden was van Steinfurt, waar we de dag erna de hond van een kennis voor moesten brengen op een VJP.
Na het welkomswoord zijn we richting de prachtige bossen rondom De Lutte gereden waar we op een schitterende plek begonnen met de schottest.
Direct daarna mocht de eerste hond aan de bak, en dat was Billy.
En hij ging zoals gebruikelijk uiterst kalm van start. Hij zette zijn neus aan de grond en ging. De greppels door, moerassige stukken door, over boomstronken, onder takken door, het maakt hem allemaal niets uit. Omdat het een behoorlijk lastig spoor was, was hij op een gegeven moment ook even het spoor bijster. Hoewel Roel zag dat hij niet goed zat, heeft hij hem net na het wondbed toch even laten gaan om het hem zelf uit te laten zoeken. Helaas kregen de keurmeesters een verkeerd beeld en dachten dat ze de wereld uit zouden lopen en dit resulteerde op zo'n 30 meter van het spoor al in een afroep. Helaas!!!!! 
Verder heeft hij het spoor gelopen zoals hij de eerste helft deed. Zonder problemen kwam hij dan ook bij het stuk uit en Roel en Billy namen apetrots de breuk in ontvangst. De keurmeesters waren erg te spreken over de rust die hij over zich heeft als hij een spoor loopt en helemaal over de manier waarop hij op het spoor loopt. Niet echt zoals een staande hond dit normaal doet.
Ik schreef al dat het spoor behoorlijk lastig was. Dit kwam niet alleen door alle greppels, poeltjes, boomstronken en takken e.d. op het spoor, maar zeker ook door de verse slaapplekken van reeën waar Billy letterlijk overheen moest. Het is mijn eigen hond, dus enige bescheidenheid zou gepast zijn, maar ik vind het toch wel vreselijk knap dat hij dit gewoon allemaal aankan. Ik ben trots op mijn hondje!
Omdat er wel 8 honden liepen, duurde de dag natuurlijk behoorlijk lang, maar al dit wachten werd dubbel en dwars beloond. Billy heeft de proef gewonnen. Helaas door de afroep niet met volle bak, maar 92 van de 100 punten is zeer zeker iets om behoorlijk trots op te zijn!!!!! Op naar de volgende zweerspoorproef.

Zweetspoorproef E, 04-06-2011 te Vorden

Ondanks de enorme hitte zijn Roel en Billy aan het einde van het 1000 mtr spoor gekomen en dit resulteerde in een kwalificatie Goed met en derde plaatsing.